1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

Laatste nieuws

  • SIAM -

    De SIAM was een speciaal door de fa Konings uit Swalmen gebouwde truck, samengesteld uit 2 Ford AA trucks om het tonnage te kunnen verhogen. Het is bij één exemplaar gebleven omdat Ford korte tijd later met een zwaardere vrachtwagen op de markt kwam. De wagen kon zowel als trekker als solovrachtwagen ingezet worden.

  • Fairthorpe Atom -

    Tussen 1954 en 1957 bouwde de Britse fabrikant Fairthorpe een lichtgewicht auto'tje met een 250, 350 of 650 cc BSA-motor. Vooral met de 650 Twin leverde de Atom sportieve prestaties. Later gebruikte Fairthorpe voor de nieuwere modellen Standard, Coventry Climax en Triumph Spitfire, Herald, GT6 en 2,5 PI motoren. In 1976 werd de laatste Fairthorpe geproduceerd.

  • Dodge La Femme -

    In 1955 bracht Dodge de eerste serie-auto uit exclusief voor vrouwen ontworpen. De auto werd in Heather Rose of in Sapphire White kleur uitgevoerd, De wieldeksels waren roze gelakt en op de voorste spatborden was een verguld identificatieplaatje “La Femme” zichtbaar. Verder had de Dodge een aantal "vrouwelijke" standaardaccessoires zoals: een plastic regencape met een patroon in rozenknopjes, een roze schoudertas, een opmaakset in roze kalfsleer, een gouden lippenstifthouder en roze kalfsleren bekleding. Er werden er minder dan 1000 verkocht en eind 1956 stopte Dodge met de productie van de La Femme.

  • Gaylord Gladiator -

    Tussen 1955 en 1957 bouwden de broers Gaylord, de Gladiator V8 Coupé. De auto was erg luxe uitgevoerd met een afbeembaar dak, snelheids-afhankelijke stuurbekrachtiging en een uitgebreid instrumentenpaneel. De V8 van Chrysler en later Cadillac gaf de auto een topsnelheid van 195 km/u. In totaal zijn er 2 stuks gebouwd vanwege leverings- en kwaliteitsproblemen.

  • General 40 hp -

    Aan het eind van 1902 bouwde de General Motor Car Co ltd. uit Londen de "General 40 hp Racing car". Het tijdschrift The Autocar merkte op dat de chauffeur van een dergelijke auto wel eens problemen zou kunnen krijgen als de plaatselijke veldwachter de auto zou opmerken, vanwege de gevaarlijk scherpe punt. Vanaf 1903 bouwde General meer praktische wagens, totdat de productie in 1905 staakte.

De Alfasud

Geschreven door Margaretha Werinussa donderdag, 22 september 2011 00:00

Begin jaren zestig werd door de leiding van Alfa Romeo besloten een auto te bouwen die onder de Giulia gepositioneerd werd. De Oostenrijkse ingenieur Rudolf Hruska kreeg de leiding over een ambitieus project.

“Een exclusieve auto voor de massa”
De opdracht die Hruska meekreeg was het creëren van een massafabricage-auto die er niet als een massafabrikaat uitzag, met veel binnenruimte, een maximum afgetankt gewicht van 850 kg en de performance van een echte Alfa. Naast het nieuwe ontwerp van Giorgetto Giugiaro werd ook de oude fabriek in de buurt van Napels opgeknapt én uitgebreid en werd een testbaan aangelegd.

Ziekteverzuim
Het grote voordeel van de locatie in het zuiden was dat daar werkgelegenheid gecreëerd werd en er minder gestaakt zou worden vanwege de hoge werkloosheid. Er waren zesduizend vacatures voor 140.000 sollicitanten. Ondanks dat verliep de productie verre van vlekkeloos. Door leveringsproblemen van toeleveranciers, het hoge aantal stakingen en het hoge smoesjes- en ziekteverzuim van 50 %  werden in het eerste halfjaar nauwelijks 500 auto’s geproduceerd. De planning lag ongeveer 100 keer zo hoog.

Russisch staal
De eerste serie Alfasuds waren van een abominabele kwaliteit ondanks de uitgebreide testen in de Zweedse kou in 1971. Vanwege de stakingen die soms weken lang duurden, lag plaatmateriaal soms buiten te roesten voordat het in de primer en in de lak gezet werd. Er zijn geruchten dat er Alfasuds naar de dealers gestuurd werden met roest aan de onderkant van de deuren. Ook het dunne gerecycleerde staal uit de Sovjet-Unie droeg daar een flink steentje aan bij.

Rijeigenschappen
Door vele Europese automagazines werd de Alfasud geroemd om haar goede rijeigenschappen, de sportieve look, de soepele boxermotor en de grote binnenruimte voor een dergelijk kleine auto. Veelal werd gesproken over wellicht de beste auto van de jaren zeventig, als het roestprobleem niet toegeslagen zou hebben. De eerste Alfasud met 1186 cc motor beschikte over 63 DIN-pk en haalde meer dan 150 km/u; zeker niet slecht voor een kleine auto uit 1971. Vanaf 1973 volgde de TI, vanaf 1975 de Giardinetta en vanaf 1976 de Sprint. De laatste werd tot 1988 geproduceerd en werd ook geleverd met de 1,7 QV motor die in de Alfa 33 zat. De Alfa 33 was de opvolger van de Sud als we de Alfa Arna, een samenwerkingsproject met Nissan, snel kunnen vergeten. De boxermotoren van de Sud werden ook nog in de Alfa 145 gebruikt.


“Supersud”
Het idee voor de meest exclusieve Sud ontstond in 1983: een race-uitvoering die het zou moeten opnemen tegen de Ferrari 288 en Porsche 959 in de nieuwe groep B raceklasse. De Alfasud Sprint 6V had een opgevoerde versie van de GTV 2,5 vlak achter de voorstoelen. De voor homologatie geëiste 200 stuks werd vanwege economische problemen helaas niet gehaald zodat het project beëindigd werd. In totaal zijn er iets meer dan een miljoen Alfsuds (inclusief Sprints en Giardinetta’s) geproduceerd.